حاج غلامرضا شریفی در دوم مهر ماه سال 1313 در هرطه کلا از توابع نوشهر به دنیا آمد. پدرش قربانعلی و مادرش بلور نام داشت. پدرش را در سنین خردسالی از دست داد و دست سرنوشت او را از داشتن مادر هم در همان کودکی محروم ساخت. غمی که تا پایان عمر از آن سخن گفت و به واسطه ی داشتن روحی لطیف تا لحظه ی مرگ برای این فراق سخت گریست. با این حال به واسطه ی داشتن شوق سرشارش برای ادامه ی زندگی همیشه برای بهتر زیستن با ناملایمات زمانه اش جنگید و به واسطه ی هوش بالایش همواره نسبت به همسن و سالهای خود موفق تر بود. در سال ۱۳۳۹ با دخترعموی خود به نام مینا ازدواج کرد و ثمره ی این ازدواج عاشقانه دو پسر و دو دختر بنامهای مینو ، علیرضا ، مریم و عبدالرضا بوده است . در سال ۱۳۶۳ پسر بزرگش بنام علیرضا یه درجه ی رفیع شهادت نائل آمد و ایشان مفتخر به دریافت عنوان پدر شهید گردید ایشان به خاطر داشتن استعداد سرودن شعری که داشت در طول عمر گوهربار خود چندین قطعه در مضامین شهدا و خانواده و طبیعت سروده است که خواندن آنها برای اهل شعر و ادب خالی از لطف نخواهد بود.
حاج غلامرضا شریفی سرانجام در 29 اسفند ماه سال 1404 در سن 91سالگی در کرج دار فانی را وداع و در جوار رحمت الهی قرار گرفت
مزار آن مرحوم در امامزاده محمد كرج در قطعه والدین شهدا قرار دارد.
روحش شاد و یادش تا ابد گرامی